Hacer’ul-Esved’e verilen değerin putlarla ilgisi yoktur. Putperestler putlarını Allah ile kendi aralarında aracı görür, onların kendilerini Allah’a daha çok yaklaştıracaklarına ve şefaat edeceklerine inanırlardı. Haceru’l-Esved’e böyle vasıf verilmez. O sadece tavafın başlangıcını gösterir. Onu öpmemiz, peygamberimizin onu öpmesinden dolayıdır. Ömer radıyallahu anh’ın Haceru’l-Esved için söylediği şu söz meşhurdur: “Biliyorum ki sen bir taşsın, ne bir faydan ne de zararın vardır. Ben Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ı seni öperken görmeseydim, seni asla öpmezdim” (Buharî, Hacc 50, 57, 60; Müslim Hacc, 248, 120; Muvatta, Hacc 36, (1367).
Hanzala diyor ki: “Tâvus merhumu (tavaf yaparken) gördüm. Rükne gelince (Haceru’l-Esved) üzerinde izdiham bulursa sıkışıklık yapmaz, geçer giderdi; boş ve müsait bulursa üç sefer öperdi. Ömer radıyallahu anh: “Ben Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı böyle yaparken gördüm” demiştir.” (Nesâî, Hacc 148)
Peygamberimiz aleyissalâtu vesselam Ömer radıyallahu anh’a şunu söylemiştir: “Ey Ebu Hafs, sende fazla kuvvet var, zayıfa eziyet verme. Köşeyi boş görürsen yanaşarak öp, değilse tekbir getirip geç.” (Ahmed b. Hanbel 1/23)
Bugün hac ve umreye gidenlerin bir kısmı, Haceru’l-Esved’i öpmeyi tavafın sünneti değil, kendileri için en önemli ibadet gibi görüyorlar. Yanlış olan budur. Bu konuda insanları eğitmek gerekir.