” … (Allah) Evlatlıklarınızı öz oğullarınız olarak tanımadı… Onları babalarının kim olduğunu bildirerek çağırın. Allah yanında en doğrusu budur. Eğer babalarını bilmiyorsanız onlar din kardeşleriniz ve dostlarınızdır.” (Ahzab 33/4-5)

Evlatlık yasaktır, ama kimsesiz çocukları büyütüp yetiştirmek sevaptır. Bu bir durumda şunlara dikkat etmek gerekir:

1 – Çocuk, yanında büyüdüğü kimselerin gerçek annesi ve babası olmadığını bilecek.

2 – Yanında büyüdüğü kimseler vefat ettiğinde onlara mirasçı olamayacak, ancak o kimselerin vasiyet etmesi durumunda vasiyet edilen malı alabilecek. Eğer ölenin mirasçıları varsa vasiyet, toplam malının üçte birini geçmeyecek.

3 – Onun, bakımı üstlenilmiş bir yabancı olduğu unutulmayacak. Erkekse, yabancı erkeklerden, eğer kız ise yabancı kızlardan bir farkının olmadığı bilinecek.

Yeni doğmuş bir bebek alınır, kadın onu emzirirse bebeğin sütannesi olur. Kız çocuğu ise kadının kocasına, erkek çocuğu ise kadının kendisine yabancılığı kalkar. Çünkü bunlarla evlenmesi ebediyen haram olmuş olur. Ama diğer konularda yabancılığı devam eder.

Kurallarına riayet ederek yetim ve kimsesiz bir çocuğu eve alıp büyütüp yetiştirmek ve topluma kazandırmak son derece yararlı bir iştir. Bu konuda Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

” Yetimi himaye eden kimse ile ben cennette, şehadet parmağı ile orta parmak gibi yakın olacağız.” (Buhari, Edep, 24; Müslim, Zühd, 42)