Bahsettiğiniz hadis, Heysemi’nin Mecmeu’z-Zevaid adlı kitabında yer almaktadır. (Bkz: 9. cilt, 24. sayfa) Heysemi, hadisi Bezzar’ın rivayet ettiğini ve senedinde yer alan ravilerin sahih olduğunu belirtmiştir.
Bu hadis, farklı metin ve senetlerle Zehebi’nin Mizanu’l-İtidal (1/651), Iraki’nin Tahricu’l-İhya (4/182), Suyuti’nin Hasaisu’l-Kübrâ (2/281), Aclu’nin Keşfu’l-Hafâ (1/368-369, hadis no: 1178) adlı kitapları gibi birçok hadis kitabında yer almıştır. Bunlardan bazıları için yukarıdaki gibi “senedi sahih” denilenler varsa da çoğunluğu hadis âlimleri tarafından “zayıf” kabul edilmiştir. Son dönem hadis âlimlerinden Nasıruddin el-Elbani bu hadisin tüm yollarının “zayıf” olduğunu, hatta bazılarının mevzu yani uydurma olduğunu söylemiştir. (Elbani, es-Silsiletü’d-Daife, 2/406)