“Müminler müminleri bırakıp da kâfirleri veli edinmesinler. Bunu kim yaparsa Allah’tan bir şey beklemesin, onlardan korunmak için yaparsanız o başka. Allah, sizi kendisinden sakınmanız için uyarır, dönüşünüz Allah’adır.” (Ali İmran 3/28)

Siz, müminlerin velayetini bırakarak kâfirlerin velayetine geçmiyorsunuz, ayrıca bu tavrınız sizin için bir koruma sağlamaktadır.

Allah Teala kâfirlerin veliliğini kabul etme konusuna şöyle açıklama getirmektedir.

“Allah, din hususunda sizinle savaşmayan ve sizi yurdunuzdan çıkarmayan kimselere iyilik etmenizi ve değer vermenizi yasaklamaz. Allah değer bilenleri sever.

Allah sadece, din hususunda sizinle savaşmış, sizi yurdunuzdan çıkarmış ve çıkarılmanıza destek vermiş kimselere yakınlık göstermenizi yasaklar. Onlara yakınlık gösterenler zalimlik etmiş olurlar.” (Mümtehine 60/8-9)

O ülkeler sizin dininize karışmazlar. Oralarda hâkim olan hukuk sistemi herkesin inancını yaşamasına müsaade eder. Ayetlerdeki diğer yasakları da bunlar yapmamışlardır. Dolayısıyla yukarıda belirttiğiniz iddiaların tamamı yersizdir.

Eğer bulunduğunuz ülkeler dininizi hafife alıyor ve alay konusu yapıyorlarsa, onların vatandaşlığına giremezsiniz. Allah Teala şöyle buyuruyor:

“Müminler! Sizden önce kendilerine kitap verilenlerden dininizi hafife alan ve oyun konusu yapan kimseleri ve diğer kâfirleri kendinize veliler yapmayın. İnanıyorsanız Allah’tan korkun.” (Maide 5/57)

60. “Şunları görmez misin? Hem sana indirilene hem senden önce indirilene inandıklarını sanıyorlar hem de o azgının / tağutun önünde yargılanmak istiyorlar. Oysa bunlara, onları tanımama emri verilmiştir. O şeytan ise bunları derin bir sapıklığa düşürmek istemektedir.

61. Onlara “Allah’ın indirdiğine ve bu Elçi’ye gelin” dendiği zaman, o münafıkların senden büsbütün uzaklaştıklarını görürsün.

62. Kendi elleriyle yaptıkları yüzünden başlarına bir iş geldiğinde halleri ne olacak? O zaman sana gelip Allah’a yemin ederek diyecekler ki, “Biz sadece iyilik etmek ve arayı bulmak istemiştik.”

63. Onlar var ya onlar! Onların kalplerinde olanı Allah bilir. Onlara karşı dikkatli ol, öğüt ver, Onların içlerine işleyecek etkili sözler söyle.

64. Biz hangi elçiyi gönderdiysek, bizim bilgimiz altında kendisine boyun eğilsin diye göndermişizdir. Onlar kendi­lerini kötü duruma düşürdüklerinde sana gelseler ve (senin huzurunda) Allah’tan bağış dileselerdi, sen de onla­rın bağışlanması için dua etseydin, o zaman Allah’ın tevbeleri kabul ettiğini ve ne kadar merhametli olduğunu elbette göreceklerdi.

65. Hayır; Rabbine and olsun ki bunlar inanmazlar. Ama aralarında çekiştikleri şeylerde seni hakem yapar, sonra verdiğin kararı, içlerinde bir sıkıntı duymadan kabul eder ve tam olarak teslim olurlarsa o başka.” (Nisa, 4/60-65)

Bu ayetleri dikkatle düşünürseniz bunların sizin durumunuzda olan biri ile ilgili olmadığını kolayca anlayabilirsiniz. Bulunduğunuz yerde hakkınızı almanın tek yolu onların mahkemesine gitmek olduğu için gidebilirsiniz.